سجاد

PHOTOSYNTHESIS IN RELATION TO STOMATAL FREQUENCY

AND DISTRIBUTION

R. 0 . FREELAND

(WITH ONE FIGURE)

Received May 4, 1948

Introduction

The concept that stomates play an all-important role in controlling the

diffusion of carbon dioxide into leaves during photosynthesis seems to be

quite generally accepted by teachers and authors of botany texts. In a

plant physiology text by MAXIMOV (6) may be found the following, "That

the carbon dioxide enters the leaf mainly through the stomates may be

shown by a simple experiment. If on a certain portion of the leaf the

stomata are coated with vaseline, and the leaf is then exposed to light and

afterward treated with iodine, the blue color reaction will be observed only

in those portions where the stomata remained open." Also in the text by

MEYER and ANDERSON (7) one finds "Critical experiments have shown,

however, that the proportion of this gas (CO2) entering the leaves by this

route (directly through epidermis) is relatively small, and that practically

all of the carbon dioxide entering leaves diffuses in through the stomates."

Similar statements may be found in many other botanical books.

It seems that this concept stems mainly from the research of Blackman

and his contemporaries. BLACKMAN (1) in a review of the research regarding

this problem concludes that "Under normal conditions, practically

the sole pathway for carbon dioxide into or out of the leaf is by the stomata."

Further support and impetus were given to this idea by the classical

experiments of BROWN and ESCOMBE (2) which demonstrated and

partially explained the enormous diffusive capacity of small pores and

stomates. More recently MASKELL (5) working with Prunus lauro-cerasus

and NUTMAN (9) studying Coffea arabica have reported that photosynthesis

in these plants is directly related to stomatal movement.

On the other hand considerable evidence has appeared in the literature

which indicates that the rate of diffusion of carbon dioxide through epidermal

cells of leaves may be quite appreciable and should not be minimized

or ignored. Blackman mentions that Boussigault and Barthelmv

reported data to the effect that the carbon dioxide exchange during "assimilation"

was independent of stomatal distribution. MITCHELL (8)

found that the leaves of tomato and Pelargonium absorbed carbon dioxide

and accumulated carbohydrates in appreciable quantities although the

stomates appeared to be closed. Furthermore, the amount of carbon dioxide

absorbed by the leaves in which the stomates appeared to be closed was

approximately equal to the amount absorbed by the same leaves when

595

PLANT PHYSIOLOGY

the stomates were open. HEINICKE and CHILDERS (4) and SCHNEIDER and

CHILDERS (10) in their extensive research with apple trees, found many

occasions when the rate of photosynthesis was quite high even though the

stomates were closed. In this laboratory, many measurements of the apparent

photosynthesis from the upper and lower surfaces of leaves of various

plants have been made. As often as not the results have shown little

or no direct correlation between photosynthesis and stomatal distribution.

Some of these data will be presented in this paper.

Experimental procedure

The plants to be included in this report are yellow-green coleus, Coleus

blumei; avocado, Persea americana; poinsettia, Euphorbia pulcherrima;

4---<

FIG. 1. Glass cups clamped on the top and bottom of a leaf. Description in text.

rubber plant, Ficus elastica; begonia, Begonia sp.?; Rhoeo discolor; bean,

Phaseolus vulgaris (var. stringless green pod) ; tobacco, Nicotiana tabacum,

and geranium, Pelacrgonium zonale. These plants were selected because of

variation in stomatal distribution and thickness of cuticle. Six of the

species have stomates in the lower epidermis while the other three have

596

FREELAND: STOMATAL FREQUENCY

stomates in both the upper and lower surfaces of their leaves as shown in

table I. The amount or thickness of cuticle progresses from very little in

such plants as coleus and tobacco to much in poinsettia and rubber plant.

Apparent photosynthesis, in terms of milligrams of carbon dioxide used,

was measured from the upper and lower surfaces of the leaves. Glass cups

of the design shown in figure 1 were clamped opposite each other on several

leaves of the experimental plant. These cups each had a diameter of 4 cm.

and a depth of 8 cm. A little grafting wax applied around the rim of each

cup and warmed slightly at the time the cup was applied to the leaf provided

an air-tight seal. Natural air passed through these cups to absorption

towers containing 0.1N KOH for carbon dioxide determination after

the method of HEINICKE and CHILDERS (4). Using flowmeters and constant

suction, FREELAND (3), the rates of air flow were so regulated as to

prevent excessive depletion of the carbon dioxide of the air and extreme

temperature rise in the cups. A rate of air flow of about 0.5 cu. ft. per

hour was adequate. Experimental plants were placed near a laboratory

window in direct sunlight where on hot days they were shaded with one

or two layers of cheesecloth. No other attempt was made to control the

temperature in the cups or around the plants. Temperatures were recorded

several times during the course of each experiment using thermocouples

and a Leeds and Northrup thermopotentiometer. Little or no difference

in temperature was ever found in the cups attached to the opposite

sides of a leaf. The duration of each experiment was four hours.

To test the accuracy of the apparatus and methods, a large number of

determinations of the carbon dioxide content of the air in the laboratory

have been made. From these measurements it has been found that the milligrams

of carbon dioxide per cubic foot of air can be determined with a

standard deviation of 0.2.

Results and discussion

The experimental results obtained for the various plants are summarized

in table I. The data presented for each plant were obtained by

averaging the results from three or more determinations made upon different

days.

An examination of the data for those plants which have stomates only

in the lower epidermis provides a basis for evaluating the importance of

stomates in the absorption of carbon dioxide during photosynthesis. For

example, in coleus, avocado, and begonia, carbon dioxide diffused through

the upper epidermis in very significant amounts. In no case was the rate

of diffusion of carbon dioxide through the upper epidermis alone as great

as it was through the lower epidermis plus stomates. However, from the

known structure of leaves, it would appear to be a reasonable assumption

that carbon dioxide could diffuse through the lower epidermal cells, excluding

stomates, at a rate approximately equal to that through the upper

epidermis. On this basis the apparent photosynthesis calculated for the

597

PLANT PHYSIOLOGY

total leaf epidermis, excluding stomates, would really be twice the amounts

presented for the upper epidermis in table I. Applying this principle to

coleus, as an example, the apparent photosynthesis in mg. of CO2 used per

hour per square decimeter would be 6.2 through epidermal cells alone and

7.0 through stomates alone. The data for the other plants in this group,

poinsettia, rubber plant, and Rhoeo discolor, indicate that they belong in a

separate class. In these plants there is little or no diffusion of carbon

dioxide through the epidermal cells and the stomates are the primary pathway

through which carbon dioxide diffuses during photosynthesis. A partial

explanation for the difference between these two groups of plants with

respect to carbon dioxide exchange through the astomatous epidermis may

be found in the thickness of the epidermis or cuticle. There probably are

other factors as indicated by the data for begonia, which has a rather thick

cuticle. At any rate the data for these plants, having stomates in the

TABLE I

SUMMARY OF THE DETERMINATIONS OF APPARENT PHOTOSYNTHESIS IN TERMS OF THE

AMOUNT OF CARBON DIOXIDE WHICH DIFFUSED INTO THE LEAF THROUGH THE ITPPER

AND LOWER EPIDERMIS

MG. OF CO2/DM.2/HR. STOMATES/CM.2

PLANT

UPPER LOWER UPPER LOWER

COLEUS ... .. 3.1 10.1 0 11,000

AVOCADO .... 4.1 5.9 0 15,200

POINSETTIA 0.6 4.1 0 13,000

RUBBER PLANT ......* 2.3 0 17,000

BEGONIA 2... 2.2 3.3 0 3,400

RHOEO DISCOLOR * 3.5 0 1,700

BEAN 3.8 1,000 7,000

TOBACCO 3.1 3.6 3,000 3,000

GERANIUM .... 1.3 3.7 2,300 15,000

* Not significant.

lower surface of the leaves, indicate that the statement of Blackman and

others that the stomates are practically the sole pathway for carbon dioxide

into and out of leaves under normal conditions is not true in many cases.

The data confirm the conclusions of Mitchell, Heinicke, and others to the

effect that some plants may carry on a rather high rate of photosynthesis

with the stomates closed.

The results for bean, toba2co, and geranium which have stomates in both

the upper and lower epidermis of the leaves must be examined from a different

point of view. For these plants the amounts of apparent photosynthesis

related to stomatal diffusion and epidermal diffusion respectively

cannot be separated. In tobacco there is a direct correlation between

stomatal frequency and apparent photosynthesis for the upper and lower

side of the leaves. As indicated above there is no way of determining how

much, if any, of the carbon dioxide exchange was due to epidermal diffusion

exclusive of stomates. For geranium the degree of correlation is

598

FREELAND: STOMATAL FREQUENCY

much less and for bean it is probably nonexistent. Therefore, one must

conclude from these data that for those plants having stomates in both the

upper and lower epidermis of their leaves the diffusion of carbon dioxide

into the leaves during photosynthesis may or may not show a direct correlation

with stomatal frequency and distribution. It seems probable that

in some plants, at least, some other factor (or factors) other than stomatal

frequency and distribution plays a considerable role in determining the

pathway of carbon dioxide exchange during photosynthesis.

Summary

1. This is a report of measurements made to determine the relative significance

of stomates versus the epidermis, exclusive of stomates, as routes

followed by carbon dioxide which diffuses into leaves during photosynthesis.

2. Plants were selected for the experiments to obtain wide variations in

stomatal frequency and distribution, and thickness of cuticle.

3. For those plants having stomates only on one side of their leaves,

considerable variation occurred with respect to the absorption of carbon

dioxide through the epidermal cells during photosynthesis. In all cases

the rate of apparent photosynthesis through the stomatal bearing epidermis

was greater than through the astomatous side. In some plants the

amount of carbon dioxide exchange through epidermal cells alone was very

significant sometimes being approximately equal to the amount which diffused

through the stomates. In other plants of this group, particularly

those with a thick cuticle, little or no apparent photosynthesis could be

detected through the epidermis without stomates.

4. The data for those plants having stomates in both the upper and

lower epidermis indicate that apparent photosynthesis, in terms of CO2

absorption, may or may not show a direct correlation with stomatal frequency

and distribution.

DEPARTMENT OF BOTANY

NORTHWESTERN UNIVERSITY

EVANSTON, ILLINOIS

LITERATURE CITED

1. BLACKMAN, F. F. Experimental researches on vegetable assimilation

and respiration. II. On the paths of gaseous exchange between

aerial leaves and the atmosphere. Phil. Trans. Roy. Soc. B. 186:

503-562. 1895.

2. BROWN, HORACE T., and ESCOMBE, F. Static diffusion of gases and

liquids in relation to the assimilation of carbon and translocation

in plants. Phil. Trans. Roy. Soc. B. 193: 223-294. 1900.

3. FREELAND, R. 0. Automatic electric switch for constant air pressure.

Sci. 102: 231-232. 1945.

4. HEINICKE, A. J., and CHILDERS, N. F. The daily rate of photosynthesis,

during the growing season of 1935, of a young apple tree

of bearing age. Cornell Univ. Agr. Exp. Sta. Bull. 201. 1937.

5-99

600 PLANT PHYSIOLOGY

5. MASKELL, E. J. Experimental researches on vegetable assimilation and

respiration. XVIII. The relation between stomatal opening and

assimilation-a critical study of assimilation rates and porometer

rates in cherry laurel. Proc. Roy. Soc. B. 102: 488-533. 1928.

6. MAXIMOV, N. A. Plant Physiology. McGraw-Hill Book Co. 1938.

7. MEYER, B. S., and ANDERSON, D. B. Plant Physiology. D. Van Nostrand

Co. 1939.

8. MITCHELL, J. W. Effect of atmospheric humidity on rate of carbon

fixation by plants. Bot. Gaz. 98: 87-104. 1936.

9. NUTMAN, F. G. Studies of the physiology of Coffea arabica. II.

Stomatal movements in relation to photosynthesis under natural

conditions. Ann. Bot. N. S. 1: 681-694. 1937.

10. SCHNEIDER, G. W., and CHILDERS, N. F. The influence of soil moisture

on photosynthesis, respiration, and transpiration of apple leaves.

Plant Physiol. 16: 565-583. 1941.

مهدی

PH DETERMINATION IN PLANT TISSUE

A. R. C. HAAS

In a recent investigation1 a procedure was found that permitted fairly

accurate determinations of the pH of soils of low moisture percentages. One

of the essentials of the method was the use of a horn spoon in spreading the

moisture or soil films uniformly throughout the rather dry soil mass.

When plant tissue is finely cut in a grinder, relatively few of the cells are

actually opened. The important fact is that the contents of the cut cells is

smeared over the uncut groups of cells. On account of the somewhat analogous

nature of the state of the soil and of the finely divided plant tissue, it

appeared highly probable that the same methods that were applied in the

determination of the pH of soils could be applied equally as well in the pH

determination of plant tissue.

Materials and methods

The pulp of date fruiits, the peel of lemon fruits, and the leaves of avocado

seedlings furnished the imaterial for the tests. A Beckman pH meter

(model g) with a shielded glass electrode, and ten-foot extension cables

attached to both electrodes, served as the means of measuring the pH.

The date fruits were wiped cleani without being previously washed. The

lemuions anid the avocado leaves were washed in running distilled water and

theni wiped dry. The date fruits were cut with a knife in order to discard

the seed. The leimion fruits were peeled and the pulp was discarded, care

being taken in the peeling process to avoid piercing the bounding membranies

of the acid pulp. The samiiples were finely cut by means of a Universal food

chopper, no. 3, making use of the finest of the four cutters. The chopper was

used in place of the Wiley mill because of the relative ease in the washing

and drying of the chopper, although most any cutting machine may be used.

WTith very woody material the mill is most useful, although pencil sharpeners

or whittling with a knife may be usefully employed.

The pH was determined immiiediately after each lot of material was cut

in the chopper. The same sample of finely cut plant tissue that was used in

the determination of pH was at once placed in a wide-mouthed glass jar that

was tightly closed by means of a glass cover with suitable rubber gasket and

mnetal claimp. As each sample was finished it was temporarily stored in a

refrigerator until the group of samples was completed. Refrigeration was

then obtained by storing the jars overnight in an underground freezing room

of a cold storage company. The following day the jars were taken to the

1 HAAS A. R. C. The pH of soils of low moisture content. Soil Seience (In press).

400

PLANT PHYSIOLOGY

laboratory where, after thawing the frozen plant tissue, the juices were

expressed and the pH values determined in the extracted juices. Twenty

thousand pounds pressure was used for the sap extraction from the date pulp

and avocado leaves, while fifteen thousand poulnds was used for the sap

extraction from the lemon peel.

After the plant tissue was finely cut with the chopper it was thoroughly

mixed in a shallow, wide glass dish. The juice from the cuit cells was uniformly

spread throughout the mass by means of a horn spoon which was used

in the same manner as a spatula is used in mixing ointments. Heating of the

material was overcome by working rapidly and by spreading, out the miiaterial

immediately after it emerged from the chopper. With some materials brief

refrigeration may be of assistance in this regard. The cut tissue is placed

in a beaker which is tapped on a folded towel on the table top. With the

hand or any suitable tool, the tissue is well compacted within the beaker and

the electrodes and thermometer are quickly inserted.

Both electrodes were held in an electrode holder provided with a spring

clamp on a metal support. Upon squeezing the clamp the electrodes could

be raised or lowered. The electrodes were pressed into the cut tissue and the

surface tissue was firmly compacted about the electrodes in order to cover

the unshielded portion of the glass electrode. A sufficient depth of well

compacted tissue should occur between the bottomii of the beaker and the

sensitive part of the glass electrode. This material acts as a bumper or

buffer in preventing the glass electrode from being broken against the bottom

of the beaker. These electrodes are supposed to withstand pressures of

thirty-five pounds and probably will withstand much higher pressures. In

the inserting of the glass electrode into soils,1 whenever care was taken to

avoid contacting the bottom of the beaker, these electrodes withstood any

slow steady pressures that could be applied with the hands.

After the temperature adjustment of the pH meter was made, the pH

readings of the tissue were made. The electrodes then were more firmly

pressed into the tissue and the surface tissue again was tightly compacted

about the electrodes. Thus, pH readings were made a second time. This

repetition or renewal of the electrode pressures and the surface compacting

about the electrodes with the accompanying pH readings was continued until

three successive repetitions of the process showed no appreciable change in

the pH readings. This insures that the contact between the juice films on

the tissue and the glass electrode is the most intimate that is obtainable.'

The sample of tissue was then removed as described and after being

frozen, the sap was extracted under pressure. The pH of the juice was then

determined and compared with that of the finely divided and freshly cut,

but unfrozen, plant tissue.

406

HAAS: PH DETER-MINATION IN PLANT TISSUE

Results

PH OF CUT FRESH FRUIT TISSUE AS COMPARED WITH THAT OF THE

JUICE OF THE FROZEN TISSUE

A total of 100 unripe green dates were collected at Inidio oni July 24,

1939; the pulp weighed 158 grains and the seed 19 grams. The peel of seven

ripe healthy lemons was used in the test with lemons. Table I shows the

TABLE I

PH OF FRESHLY CUT PLANT TISSUE AND OF THE SAP OBTAINED FROM THE FROZEN TISSUE

SA~MPLE NO. FINELY CUT FRESH JUICE EXTRACTED FROM

PLANT TISSUE FROZEN PLANT TISSUE

DEGLET NOOR DATE PULP

pH pH

1 ...............5...........5.55 5.45

2 ...................... 5.65 5.47

3 ......................... 5.55 5.41

4.......................... 5.60 5.50

....................................... 5.62 5.50

Distilled water ..5.5.27

PEEL OF RIPE HEALTHY LEMIONS

1 5.5.30 5.31

agreelient betweeii tile pH values of finiely cut fresh fruit tissue and those

of the sap extracted from these tissues after being frozen. With date pulp

which is very high in sugars there should be considerable opportunity for

chemiiical changes to take place after the pulp is cut and yet the results were

most promising, even in these preliminary tests.

PH OF FINELY CUT FRESH AVOCADO LEAVES AND OF TIIE JUICE EXTRACTED

FROM THE TISSUE AFTER FREEZING

This experiment should not only serve to reveal whether the pH values

of cut fresh tissue differ from those of the sap of the same sample of tissue

after freezing, but should also indicate the effect, if any, of the pH of the

soil upon that of the sap in plant leaves.

Hanford soil (pasture soil), obtained near the Citrus Experimiient Station,

was used in these cultures. An avocado seed was plalnted in each contailner

of soil. The containers were six inches in diameter by seven inches

high anid contained 4000 grams of air-dry soil. Distilled water was used at

all times. The cultures each received a total of 1.0947 grains of nitrogen

applied in the form of calcium nitrate solution. This nutrient was divided

into three equal applications to the soil during the growth of the cultures

from May 1, 1939, to Junie 5, 1940. Various anmounts of sulphur (table II)

were applied to the surface of the soil after the tops were several inches higrh.

40-i

I4LANTPHYSIOLOGY

TABLE II

RESULT OF COMPARATIVE METHODS OF DETERMINING THE PH OF AV'OCADO LEAFI SAP OF PLANTS

GROWVN IN SOILS OF DIFFERENT PH

SOIL SAMPLES AT END

OF THE EXPERIMENT

SULPHUR MOISTURE JUICE EXADDED

TO PH oF PERCENT- FRESHLY TRACTED

THE SUR- PlH AT THE SUSPEN- AGE OF FRESH- FRESH- CUT FROM FACEIOF CULTURE SION OF THE SOIL WEIGHT WEIGHT AVOCADO FROZEN

SOIL CUL- SOIL MOIS- OVEN- AT END OF OF LEAVES OF TRUNK LEAVES AVOCADO

TURES TURE PER- DRE OLTEE-LEAVES

CNAE 1-5 SOIL- PER-IMENT

CNAE WATER

RATIO

gm. pH pH % gmn. gm. pH pH

0 6.42 6.86 10.1 55 64 5.45 5.47

0.05 6.53 6.72 10.3 85 101 5.47 5.50

0.10 6.49 6.84 11.8 69 90 5.41 5.44

0.50 51.90 6.37 11.0 86 132 5.40 5.40

1.00 5.26 5.95 8.2 88 106 5.43 5.42

1.50 4.82 5.42 6.9 98 104 5.55 5.57

2.00 4.72 5.04 9.1 91 104 5.40 5.37

2.50 4.39 4.83 6.8 89 99 5.63 5.70

3.00 4.21 4.55 6.6 98 102 5.80 5.98

3.50 4.31 4.46 6.8 65 77 5.63 5.61

4.00 4.02 4.24 10.6 16 36 5.65 5.76

4.50 3.80 4.10 10.6 Leaves 30 deadv 30

5.00 3.75 4.11 11.7 Leaves 31

Soil samples divided into

upper and lower halves

0 0 67..1207 67..7308 88..01

0.05 65..7805 67..6207 55..89

0.100.0 66..0852 67..6264 78..83

2.020.00 55.14.0655..3210 45..54

Soil samples were obtained when the experiment was terininated. Six

cores of soil, taken the full depth of the container, were used for the pH

determination at the culture soil-moisture content. When oven dried, these

soil samples were used to determine the culture soil-moisture percentage at

the time of sampling and were also used for the pH determination of soil

suspensions at the 1 to 5 soil-water ratio. A few days after the soil sampling,

additional samples in a few containers were taken at the upper and the lower

three-inch depths.

Table II shows the pH values of the soil when the experiment was concluded.

In every case the pH values obtained in suspensions at the 1 to 5

soil-water ratio exceed those determined at the culture soil-moisture pereent-

408

HAAS: PH DETERMINATION IN PLANT TISSUE

age occurring at the termiiination of the experimiient. The pH at this latter

moisture content imiore nearly represents the pH that affects the growth of

these plants than does the pH at the 1 to 5 soil-water ratio.

In the soil samples (table II) taken from the upper portion of the soil

mass, the pH at the culture soil-moisture pereentage was less than that of the

lower or deeper portion of the soil mass. Anly acidity produced by oxidation

of the sulphur or by the use of the distilled water (pH 5.30) brings acidity

to the upper portion of soil before that to the lower or deeper portion.

Where no sulphur was applied the growth was poor. Even the smallest

application of sulphur greatly improved the growth. With a sulphur application

above 3 grams, growth was retarded, while at the 4.5- to 5-gram

applicatioii, the leaves were dead and remained attached to the trunk which

was alive.

Table II shows the raiuge of soil acidity at the teriuiination of the experiment.

At or below pH 4.00 the growth was seriously retarded. The pH

values for the leaves by the two methods of preparing the tissue agree very

well. It is of interest that at the pH values of the soil (determined at the

culture soil-moisture percentage) above pH 4.50, the pH values of the leaf

tissue or juice are all approximately the same. Below this soil pH value,

the pH readings for the tissue, or its juice, show a very slight tendency to

be higher. Why the reaction of the tissues or their juices should tend to be

less acid while the reaction of the soils are more acid, will require further

study. At any rate, at the pH values which are comparable to those already

found in orchard soils, the pH of the leaf tissue is notably colnstant.

In tables I and II it will be seen that the pH of the leaf or fruit tissue

experimented with, was close to 5.5. Other pH determinations, for example

those of the juice of the pulp of citrus fruits, are very much lower than this.

With tissues other than these, as for example in the tissues of roots, very low

pH values were also encountered. These pH determiiinations were made by

whittling the root into many shavings which were treated in the maniner

described for cut fresh tissue. This technique should prove most useful for

tissues from which it is difficult to obtain much juice, such as woody twigs,

and for those tissues in which high air-suction or pressures are beinig avoided.

Summary

The method used for the pH determination in soils of low-lmoisture conitent

was found to be equally applicable to planit tissue. The agreeimient

between results obtained in this maniner and those obtained with juice extracted

from frozen tissue was nmost satisfactory. Over a wide range of pH

in the soil of avocado eciltures, no signiificant change in the pH of the leaf

juice was noted.

CITRUS EXPERIMENT STATION

UNIVERSITY OF CALIFORNIA

salivary chromosomes

The regularly repeating periodic nucleosome organization is clearly resolved in the chromatin of the isolated salivary chromosomes of Drosophila melanogaster. A new microsurgical procedure of isolation in buffer A of Hewish and Burgoyne (1973, Biochem. Biophys. Res. Commun., 52:504-510) yielded native Drosophila salivary chromosomes. These chromosomes were then swollen and spread by a modified Miller procedure, stained or shadowed, and examined in the electron microscope. Individual nucleoprotein fibers were resolved with regularly repeated nucleosomes of approximately 10 nm diameter. Micrococcal nuclease digestion of isolated salivary nuclei gave a family of DNA fragments characteristic of nucleosomes for total chromatin, 5S gene, and simple satellite (rho = 1.688 g/cm3) sequences.

lampbrush chromosomes

lampbrush chromosomes

Large chromosomes (as long as 1mm), actually meiotic bivalents, seen during prophase of the extended meiosis in the oocytes of some Amphibia. Segments of DNA form loops in pairs along the sides of the sister chromosomes, giving them a brush-like appearance. These loops are not permanent structures but are formed by the unwinding of chromomeres and represent sites of very active RNA synthesis.

Lampbrush chromosome

 

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

This article does not cite any references or sources. Please help improve this article by adding citations to reliable sources. Unverifiable material may be challenged and removed. (February 2007)

A Lampbrush chromosome (first seen by Flemming in 1882) is a large chromosome (largest) found especially in the oocytes (immature eggs) of most animals, except mammals. Lampbrush chromosomes occur during the diplotene stage of meiosis I. Lampbrush chromosomes are meiotic bivalents, each consisting of 2 sister chromatids. Each halve-bivalent is represented by two long strands that form many brushlike loops along the main axis of the chromosome. The outgrowths make DNA available for transcription during the maturation of the egg. Usually there is a little gene expression at meiosis, so it is not so easy to identify the activities of individual genes. Giant chromosomes in the lampbrush form can solve this problem, since they allow the individual transcription units to be examined. Lampbrush and chromosomal puffs in a cell indicate that the transcription of mRNA is taking place

cv دکتر جعفری

عزیز الله جعفری

تاریخ تولد : ۱۳۴۱

محل تحصیلات دیپلم : دبیرستان شهید مطهری یاسوج

کارشناسی: دانشگاه ارومیه رشته ی زیست شناسی علوم گیاهی

 معدل دوره ی کارشناسی  : ۱۶.۷

کارشناسی ارشد : دانشگاه تهران / زیست شناسی گرایش سیستماتیک

 

معدل دوره ی کارشناسی ارشد : ۱۷.۷۱

دکترای تخصصی : دانشگاه تهران / زیست شناسی گرایش سیستماتیک و اکو فیتو سیستیولوژی

معدل دوره ی دکترا : ۱۸.۵

سوابق و مسئولیت ها :

۱-مسئول انتشارات جهاد دانشگاهی دانشگاه ارومیه

۲- مسئول روابط عمومی جهاد استان در سال ۱۳۷۰- ۱۳۷۲

۳-مسئول ایستگاه تحقیقاتی دام و مرتع در سالهای ۱۳۷۴- ۱۳۷۶

۴-مسئول بخ تحقیقات گیاه شناسی به مدت ۳ سال

۵- مدیر امور پژوهشی دانشگاه یاسوج در سال ۱۳۸۳ -۱۳۸۴   

۶- معاون فرهنگی - دانشجویی دانشگاه یاسوج در سال های ۱۳۸۵- ۱۳۸۶

۷- موسس پژوهشکده ی منابع طبیعی

 ۸- موسس ایستگاه تحقیقات تعادل دام و مرتع

۹- موسس هرباریوم دانشگاه یاسوج در سال ۱۳۸۶

۱۰- ارئه ی ۴۰ مقاله در مجلات داخلی و خارجی

۱۱- ارئه حدود ۳۵ پروژه ی تحقیقاتی  

۱۲- رئیس دانشکده ی علوم پایه از سال ۱۳۸۶ تا کنون

معجزه گری بنام سلولهای بنیادی

در طول تاريخ بشر، علم پزشكى با افكار و تصورات بزرگ و شجاعت پيشگامان عجين بوده است و همچنين ميل به دستيابى به كيفيت بالاى زندگى كسانى كه از بيمارى ها رنج مى برند دغدغه هميشگى انسان است. دردهه هاى گذشته علم پزشكى دچار انقلاب و تحول بزرگى شده است كه حتى تحولات كشف پنى سيلين، داروهاى بيهوشى ويا اشعه ايكس را تحت الشعاع قرارداده . دنيا به يك باره وارد يك دوره زمانى از پيوند مغز استخوان، قلب، كبد و كليه يا كشف دى ان ای و ژنوم انسانى، روش هاى نوين نوزادان آزمايشگاهى، اصلاح نژادى حيوانات و درمان با سلول هاى بنيادى... وهمچنين بسيار نزديك به توليد انواع بافتها و ارگان هاى انسان شده است.

به نظر مى رسد بشر ناگهان رمز بسيارى از ناشناخته ها را يافته است و به درك مكانيسم رشد و پيرى، از طريق مطالعات بر روى سلول هاى بنيادى نزديك شده است. آنچه كه محققان معتقدند اين است كه نه تنها سلول هاى بنيادى بسيارى از بيمارى هاى سخت و مزمن را درمان مى كنند، بلكه قادر به درمان برگشت ناپذير بيمارى هاى لاعلاجى چون سرطانها و يا ام اس خواهند بود.

سلول هاى بنيادى سلول هاى اوليه سازنده بدن هستند كه داراى خصوصيت ويژه تجديد كردن خود و همچنين قابل تبديل به انواع سلول هاى تخصصى بافت ها منجمله سلول هاى عضله قلب، كليه، كبد، سلول هاى عصبى و سيستم ايمنى، گلبول هاى خون، پوست و غيره هستند.

تحقيقات بالينى نشان داده است كه اين سلول ها مى توانند درون بافت هاى آسيب ديده يا بيمار كه بخش عمده سلول هاى آنها از بين رفته است پيوند زده شده و با تبديل شدن به سلول هاى خاص آن بافت جايگزين بخش آسيب ديده شوند. سلول هاى بنيادى بسيار پرتوان و ناميرا هستند و دراثركشتهاى مختلف دچارافت كيفيت نمى شوند.انواع سلولهاى بنيادى براساس منبع استخراج، سه دسته اند :

 1- از مراحل ابتدايى تا انتهايى جنينى .

2- از خون بند ناف جدا شده از نوزاد كه موقع تولد دور ريخته مى شود .

3- از بافت هاى بزرگسالان به خصوص مغزاستخوان . 

 در نتيجه تحقيقات و تجربيات به دست آمده تا اين زمان  درمان بيماریهايى چون انواعى از سرطان هاى خون مثل لوسمى، تالاسمى وانواعى ازلنفوم ها وتومورهايى ازقبيل نوروبلاستوما، مولتيپل ميولما و كم خونى آپلاستيك كشنده به صورت بالينى دركشورهاى مختلف با موفقيت درحال انجام است. درآينده اى بسيار نزديك طى شواهد معتبرتحقيقاتى درمان بيماریهايى مثل پوكى استخوان (استئوپروزيس) ام اس، تومورهاى سرطانى سينه وتخمدان وشمارى ديگرازانواع سرطانهاى خون ولنف، به مراحل بالينى نزديك شده اند. در مرحله بعدى بيماریهاى زياد ديگرى ازقبيل آسيب هاى مغزى نخاعى، ديابت، پاركينسون، آلزايمر، بيماریهاى قلبى، آرتريت ها، آسيب هاى چشمى يا كليوى، سوختگى هاى شديد وغيره وغيره قراردارند و همه روزه شاهد اخبار جديدى از نمونه هاى افراد درمان  شده از اين طريق در رسانه ها و سايت هاى مهم پزشكى دنيا هستيم.

آنچه كه دانشمندان دارند به آن مى رسند انواع روشهاى درمان بدون استفاده ازمولكولهاى شيميايى يا بافت هاى غريبه است كه احتمال عوارض و پس زدن درمان را ناچيز مى نمايد. درمان با سلول هاى بنيادى فقط يك بخش ازكاربردهاى اين سلول ها است. ژن درمانى و توليد داروهاى جديد وتحقيقات درراستاى رسيدن به يافته هايى درمورد رشد وپيرى نيزازقابليت هاى اين سلول هاى معجزه گراست. بشراكنون روى سكوى پرتاب اين تحول عظيم ايستاده وآماده برداشت ازنتايج تحقيقات وكشفيات اساسى پيشروان گذشته و حال خود است. با توجه به فراگيربودن اين انقلاب گروهی از پيشگامان وآينده نگران شروع به ارائه خدمات در اين زمينه ها كرده اند وبانكهاى مختلف سلولهاى بنيادى دركشورهاى پيشرفته درآمريكا واروپا درجهت جمع آورى،استخراج ونگهدارى اين سلول ها ازخون بند ناف هنگام تولد ايجاد كرده اند و به اعضاى دهنده و خانواده آنها خدمات ويژه مى دهند. خوشبختانه كشور ما نيز يكى ازپيشروان تحقيقات و تجربيات دراين زمينه است و به تازگى نمايندگى هايى در داخل كشورشروع به ارائه خدمات نموده اند كه بى شك اين خبر در راستاى ارتقاى سطح كيفيت زندگى و سلامت جامعه مان بسيار نويدبخش است . سلول هاى بنيادى يك واقعيت بيولوژيكى است و آنچه كه مردم نياز دارند اين است كه بدانند چه اخبارى در آزمايشگاه ها و مراكز تحقيقات پزشكى زمزمه مى شود و پيشروان دنيا در چه مرحله اى قرار دارند . آنچه كه مسلم است همه دنيا  از اثرات معجزه  آساى اين تحول چشمگير در بستر جديد علميعنى بيوتكنولوژى ، متاثر خواهد شد.

سلولهای بند ناف میتوانند انسولین تولید کنند

ندانشمندان می‌گویند سلول های بنیادی بند ناف نوزادان را می‌توان با مهندسی ژنتیک به سلول‌های مولد انسولین تبدیل کرد و برای درمان دیابت به کار برد.
به گزارش خبرگزاری رویترز پژوهشگران انگلیسی و آمریکایی می‌گویند توانسته‌اند شمار بزرگی از سلول‌های بنیادی (http://www.hamshahri.org/News/?id=13359) بند ناف را در آزمایشگاه رشد دهند و سپس آنها را به سلول‌های مولد انسولین در لوزالمعده بدل کنند.
دکتر راندال اوربان از مرکز پزشکی گالوستون دانشگاه تگزاس که سرپرست این تحقیق بوده است می‌گوید: "این کشف نشان می‌‌دهد که ما بالقوه می‌توانیم از سلول‌های بنیادی بالغ برای کمک به مبتلایان به دیابت (http://www.hamshahri.org/News/?id=16937) استفاده کنیم."
این پژوهشگران که شامل متخصصان دانشگاه نیوکاسل در انگلیس هم می‌شدند، می‌گویند امیدوارند در نهایت بتوانند همین کار را با سلول‌های بنیادی جنینی هم انجام دهند.
در حال حاضر بسیاری از دانشمندان ایجاد حوزه جدید پزشکی باززایی (regenerative medicine) را دنبال می‌کنند که در آن از سلول های بنیادی رشد داده شده در آزمایشگاه برای جایگزینی بافت‌‌های صدمه‌دیده استفاده می‌شود.
گروه دیگری از دانشمندان در تلاش هستند تا بفهمند چگونه سلول‌های بنیادی جنینی می‌توانند به همه انواع بافت‌ها بدل شوند و در عین حال قابلیت تکثیر خود را هم تقریبا برای همیشه حفظ کنند، تا بتوانند سلول‌های عادی بدن را به چنین کاری وادار کنند.
پژوهشگران در تگزاس و نیوکاسل از خون بند ناف انسان استفاده کردند، زیرا این خون منبعی غنی از سلول‌های بنیادی "بالغ" تازه است.
آنها امیدوارند که از این طریق بافت مولد انسولین برای مبتلایان به دیابت نوع 1 که به علت تخریب بافت لوزالمعده توانایی تولید انسولین را از دست داده‌اند، به وجود آورند.

---

 

سلول‌هاي بنيادي طاس‌ها را خوشحال مي‌كند
:
راهي براي مودارشدن طاس ها در پيش است هر چند راهي طولاني و سخت و پرهزينه باشد. راه جديدي که به تازگي اميدهايي درباره آن به وجود آمده، استفاده از سلول‌هاي بنيادي است.
محققان در آخرين شماره نشريه Nature گزارشي از يافته‌هاي مهيج‌شان را درباره استفاده از سلول‌هاي بنيادي براي درمان طاسي، منتشر کردند.
البته موضوع فعلا در حد موش‌ها مطرح است، اما آن‌قدر اميدوارکننده است که اين محققان، از دانشگاه پنسيلوانياي آمريکا، معتقدند مي‌توانند تا يک دهه آينده، درماني قطعي براي اين مشکل بزرگ اغلب مردانه، پيدا کنند و به اين ترتيب آنها را از روش‌هايي مانند موي مصنوعي يا پيوند و ترميم مو نجات دهند.
اما کاري که اين محققان انجام دادند، چه بود؟ Daily Mail چنين گزارش مي‌دهد که کار آنها اصلا و ابدا در مورد طاسي يا چيزي شبيه به آن نبود. آنها فقط داشتند چگونگي ترميم زخم‌هاي پوست را مطالعه مي‌کردند، آن هم در موش‌ها. (گمان نکنم موش‌ها هم طاس بشوند!) وسط همين مطالعات بود که آنها ديدند از زير اين پوست تازه، فوليکول‌هاي موي تازه جوانه مي‌زند.
فوليکول هم که همان جوانه اصلي مو است که تا حالا فکر مي‌کرديم که تعداد آن از دوران جنيني‌مان ثابت مي‌ماند، مگر در دوران سالمندي و کهنسالي که آرام آرام اين فوليکول‌ها به حال مرگ مي‌افتند. فوليکول‌هاي مرده هم ديگر با هيچ دوا و درماني جايگزين پيدا نمي‌کنند.
با مشاهده اين وضع، دانشمندان مشتاق شدند که قضيه را بيشتر بررسي کنند، شايد چيزهاي بهتري، خيلي بيشتر از ترميم زخم‌هاي چند موش آزمايشگاهي، از آن در بيايد.
بررسي‌هاي آنها چندان هم بي‌نتيجه نماند.
آنها پروتئيني را پيدا کردند که در حضور آن روند ترميم پوست آسيب‌ديده سريع‌تر اتفاق مي‌افتاد، (اگر خيلي کنجکاو هستيد، اسم اين پروتئين wnt بود.) به دنبال اين ترميم سريع‌تر، فوليکول‌هاي بيشتري در مدت زمان کوتاه‌تري درست مي‌شدند و اين يعني شرايط لازم براي به وجود آمدن موي جديد فراهم شده‌است.
در اين ميان جاي يک چيز خالي بود و آن هم سلولي بود که اين وظيفه خطير را به عهده بگيرد و قبول کند که تبديل شود به يک موجود ارزنده به نام فوليکول مو. تنها راهي که به ذهن اين محققان و طبعا هر محقق کاربلد ديگري مي‌رسيد، اين بود: «سلول‌هاي بنيادي».
اين سلول‌ها، که نوعي پدر و جد همه سلول‌هاي بدن، با همه اختلافات و تنوعشان محسوب مي‌شوند، قابليت اين را دارند که در «شرايط» گوناگون به همه انواع سلول‌هاي بدن تبديل شوند؛ سلول‌هايي که هم شکل و شمايل متفاوتي دارند و هم کار و توانايي ويژه خودشان را.
اين «شرايط» در مورد فوليکول مو فراهم شده‌بود، يعني پروتئيني که مي‌تواند اين داستان را کليد بزند، وجود داشت. «خب، چرا از اين سلول‌ها براي تبديل شدن به فوليکول مو استفاده نکنيم؟» اين جمله‌اي بود که محققان دانشگاه پنسيلوانيا به زبان آوردند و در مقاله‌شان هم نوشتند و به اين ترتيب غوغايي در جامعه طاس‌ها به وجود آوردند!!
گفته‌هاي آنها نقشه درمان قطعي طاسي را و همچنين طاسي منطقه‌اي را، در آينده ترسيم مي‌کرد: «يک خراش کوچک روي پوست بي‌مو، تزريق سلول‌هاي بنيادي به همراه پروتئين wnt به داخل قسمت خراشيده و سه ماه انتظار براي رشد موها از اين فوليکول‌هاي تازه‌وارد.»
اين نقشه آنهاست؛ نقشه اي که براي ميليون‌ها بي‌مو در سراسر جهان تاکنون يک رويا، آن هم از نوع دست‌نيافتي‌اش، به حساب مي‌آمد.
اينفوگرافي
نقشه درمان طاسي با استفاده از سلول‌هاي بنيادي، راهي که بايد پيموده شود:
http://www.hamshahri.org/images/upload/news/pose/8602/Tasi6-2[300].jpg
مرحله 1: پوست قسمت بي‌موي سر خراش داده مي‌شود.
مرحله 2: دارو، متشکل از سلول‌هاي بنيادي به همراه پروتئين wnt، به داخل قسمت خراش‌داده‌شده، تزريق مي‌شود.
مرحله 3: بعد از سه ماه، موهاي جديد رشد خواهند کرد

دا

حیوانات

دکتر آریا شفایی پور

نام: آریا شفایی پور           تاریخ تولد:۲۰/۱۲/۱۳۵۱ محل تحصیل:دبیرستان شهید مطهری یاسوج               کارشناسی:علوم جانوری دانشگاه ۱۳۷۷-۱۳۷۳گرگان                کارشناسی ارشد:زیست ماهیان دریا . دانشگاه شهید چمران اهواز   ۱۳۷۹-۱۳۷۷  (رتبه ی ۲کارشناسی ارشد) معدل:۵۲/۱۷   دکتری:زیست جانوران دریایی.  دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر ۱۳۸۶-۱۳۸۱ معدل: ۴۲/۱۸:عضو هیئت علمی دانشگاه یاسوج از تاریخ:۲۶/۵/۱۳۸۱    مدیریت گروه زیست شناسی از تاریخ:۱/۱۱/۱۳۸۶ (هم اکنون)                   

گياهان افسردگي را درمان مي‌كنند

  مشكلات دنياي ماشيني باعث شده كه روزبه‌روز افسردگي بيشتر شود. متاسفانه اين پديده به صورت خفيف، متوسط يا شديد، نه‌تنها در افراد مسن و ميانسال بلكه در بسياري از جوانان نيز ديده مي‌شود. براي درمان انواع افسردگي، ساليان درازي است كه از انواع داروهاي ضدافسردگي شيميايي استفاده مي‌شود ولي چون درمان افسردگي گاهي چندين ماه يا چندين سال طول مي‌كشد، مصرف‌كنندگان اين داروها هميشه از عوارض جانبي آن ناراضي و نگران هستند؛ به همين دليل، به‌تازگي تحقيقات وسيعي روي گياهان دارويي ضدافسردگي و آرام‌بخش صورت گرفته و تعدادي داروي گياهي مؤثر و داراي حداقل اثرات جانبي به بازارهاي جهاني عرضه شده است؛ البته مصرف اين گياهان هم بدون عارضه نيست و خواندن اين مطلب نبايد باعث شود داروهايي را كه پزشك برايتان تجويز كرده، به طور ناگهاني قطع كنيد اما شايد با مشورت و تحت‌نظر پزشكتان بتوانيد كم‌كم آنها را جايگزين داروهاي شيميايي كنيد. در اين مطلب به معرفي تعدادي از اين گياهان مي‌پردازيم:

سنبل الطيب

يكي از قديمي‌ترين گياهان دارويي است كه در ايران و جهان از آن براي مصارف گوناگون دارويي، غذايي و بهداشتي استفاده مي‌شود.

اين گياه به صورت وحشي در جنگل‌هاي كم‌درخت در حاشيه جويبار‌ها و گودال‌ها مي‌رويد.

قسمت مورد استفاده اين گياه، ريشه آن است و معمولا از ريشه گياهي كه بيش از 3سال عمر دارد، استفاده مي‌شود. سنبل الطيب پس از خشك شدن به رنگ قهوه‌اي درمي‌آيد و طعم آن تلخ ولي خوشبو و معطر است و عطر آن پس از خشك شدن، بيشتر مي‌شود.

بوي مطبوع اين گياه به قدري است كه گربه آن را از فواصل دور هم تشخيص مي‌دهد و به طرف آن مي‌رود؛ به همين علت، به اين گياه علف گربه نيز مي‌گويند.

تاثير دارويي ريشه تازه اين گياه، 3برابر خشك شده آن است. سنبل الطيب بايد در حرارت كم خشك شود زيرا حرارت بالا تمام اثر دارويي آن را از بين مي‌برد. يكي از مهم‌ترين خواص دارويي اين گياه خاصيت آرام‌بخش بودن آن است.

سنبل الطيب با داشتن خاصيت ضدتشنج در رفع ناراحتي‌هاي عصبي و كاهش صرع نيز مفيد است.

دلهره، تشويش و نگراني را تا حد زيادي از بين مي‌برد و جايگزين خوبي براي قرص‌ها و داروهاي آرام‌بخش است.

مقدار 2تا4 گرم سنبل‌‌الطيب را- كه قبلا كوبيده شده باشد- در يك ليوان آب جوش ريخته به مدت نيم ساعت باقي بگذاريد تا دم بكشد سپس آن را صاف كرده و روزي  3 بار، هر بار يك فنجان ميل كنيد. اين نوشيدني معالج تمام حالات عصبي،سرگيجه ، ناآرامي‌هاي عصبي، ضدترس شبانه اطفال و آرام‌بخش بسيار خوبي براي كارهاي فكري زياد است.

زعفران

بومي ‌نواحي مختلف آسيا، به‌ويژه جنوب غرب آسيا، جنوب اروپا و جنوب اسپانياست. قسمت مورد استفاده اين گياه- كه به نام زعفران در بازار تجارت موجود است- انتهاي خامه و كلاله گل است.

زعفران حاوي مواد چرب، املاح معدني، موسيلاژ و اسانس‌هاي فراواني است. رنگ زعفران مربوط به ماده‌اي به نام كرويسن است.

مهم‌ترين خاصيت زعفران- كه از قديم مورد توجه بوده- درمان افسردگي است.

زعفران بويي قوي و طعمي‌ تلخ دارد، باعث تحريك اعصاب شده، اثر مسكن دارد و داراي خاصيت آرام‌بخشي و خواب‌آوري است و بالاخره اگر مي‌خواهيد هميشه شاد و خندان باشيد، زعفران بخوريد.

زعفران را بايد در شيشه‌هاي دربسته و دور از نور نگهداري كنيد زيرا عطر و رنگ خود را در اثر نور از دست مي‌دهد. اسانس زعفران تبخيرشدني است و در صورت نگهداري نامناسب به مرور زمان اسانس آن تبخير، از اثرات دارويي و طعم و مزه آن كاسته شده و مرغوبيت خود را نيز از دست مي‌دهد.

با توجه به اينكه مواد معطر گياه در حالت پودر شده، بسيار سريع‌تر از پودر نشده آن تبخير مي‌شود پس بهتر است زعفران را تا موقع مصرف پودر نكنيد يا در صورت پودر كردن، در ظرف دربسته نگهداري كنيد.

از مضرات زعفران اين است كه روي سيستم توليد مثل اثر دارد؛ بنابراين زنان حامله بايد از خوردن زياد آن اجتناب كنند.

در ضمن خوردن زياد زعفران براي كليه‌ها مضر است و اشتها را نيز كم مي‌كند.

علف چاي

در حال حاضر، يكي از بهترين داروهاي گياهي ضدافسردگي- كه خاصيت دارويي و خواص ارزنده ديگري نيز دارد- علف چاي است.

قدمت مصرف اين گياه، بيش از 2 هزار سال است و نزد بيشتر اقوام و ملل جهان به عنوان بهترين داروي بيماري‌هاي عصبي مورد استفاده بوده است.

اكنون بيش از 50كارخانه داروسازي جهان از گياه علف چاي، داروهاي مختلف ضدافسردگي تهيه مي‌كنند. اين گياه در ايران با نام‌هاي ديگري نظير گل‌راعي، علف هزارچشم و هوفاريقون شناخته مي‌شود.

قسمت مورد استفاده اين گياه، سرشاخه گلدار گياه تازه يا گياه خشك‌شده و نيز گل‌هاي تازه گياه است.

علف چاي در درمان افسردگي‌هاي خفيف عصبي همچون افسردگي‌هاي دوران يائسگي و درمان خستگي‌هاي عصبي مؤثر است. خاصيت اين گياه در درمان افسردگي به اثبات رسيده است.

ماده مؤثر اين گياه  هايپريسين است.اين گياه را نيز مي‌توانيد به صورت چاي، دم ‌كرده و نوش‌جان كنيد.
 
 

منبع:funpatogh.com

سوابق آموزشی، پژوهشی و اجرائی (C V) دکتر طهماسب آسمانه

 

مشخصات فردی:

 نام و نام خانوادگی : طهماسب آسمانه

آدرس الکترونيکی:Email: [e-mail]

 

 

سوابق اجرائی:

-       رئيس دانشگاه پيام نور استان کهگيلويه و بوير احمد

-        معاون دانشجويی و فرهنگی دانشگاه ياسوج (هم اکنون)

-       مدير گروه زيست شناسی دانشگاه ياسوج

-       عضو شورای پژوهشی دانشگاه ياسوج

-       عضو شورای پژوهشی سازمان حفاظت محيط زيست استان کهگيلويه و بوير احمد

-       دبير کميته تنوع زيستی دانشگاه ياسوج

-       رئيس کميته حمايت از انجمن های علمی دانشگاه ياسوج

-       رئِس کميته نظارت بر نشريات دانشجويی

-       دبیر هم انديشی اساتيد دانشگاه يا سوج

 

 

 سوابق علمی و پژوهشی:

 

ü    دانش آموخته^ء کارشناسی زيست شناسی از دانشگاه اصفهان با معدل 4/16 در سال 1372.

ü    کسب رتبه^ء چهارم کنکور سراسری کارشناسی ارشد در سال 1376.

ü  دانش آموخته^ء  رتبه^ء اول کارشناسی ارشد علوم گياهی (گرايش فيزيولوژی گياهی ) با معدل 81/18  از دانشگاه اصفهان در سال 1379.

ü    کسب رتبه^ء اول آزمون ورودی دکتری تخصصی فيزيولوژی گياهی دانشگاه اصفهان  در سال 1380.

ü    قرار گرفتن در زمره^ء استعدادهای درخشان دانشگاه اصفهان.

ü    دانش آموخته^ء مقطع دکتری فيزيولوژی گياهی با معدل 46/19 از دانشگاه اصفهان در سال 1385.

ü  سابقه^ء تدريس دروس: فيزيولوژی گياهی، زيست شناسی سلولی و مولکولی، بيوشيمی گياهی، کشت بافت گياهی، گياهشناسی 1 و زيست شناسی عمومی.

ü    گذراندن يک دوره^ء پژوهشی 9 ماهه در دانشگاه ملبورن استراليا در سال تحصيلی 83-84 .

ü    عضو هيئت علمی گروه زيست شناسی دانشگاه ياسوج

ü    گذراندن 6 کارگاه آموزشی و پژوهشی طی سال تحصيلی 85-87

ü    اجرای يک طرح پژوهشی (خاتمه يافته) و همکاری در اجرای سه طرح پژوهشی ديگر در دانشگاه ياسوج

ü  چاپ و يا ارائه 11 مقاله پژوهشی در مجلات معتبر بين المللی (ISI) و داخلی و سمينارهای  بين المللی و داخلی.

 

آفات و بيماريها

Rose Aphid

 

شته هاي زرد – سبز يا صورتي بر روي غنچه و گلها و شاخه هاي گل رز مشاهده مي شود.
آلودگي شديد باعث کاهش گلدهي مي شود. اواسط بهار تا اواخر تابستان عموماً اين آفت مشاهده مي شود.
براي مقابله با اين آفت :
1) به وسيله دست مي توان به پاکسازي آنها پرداخت
2) استفاده از سمومي مثل مالاتيون و pirimicarb, pirimiphos- methyl مفيد خواهد بود.
(در هنگام سم پاشي سطوح زيرين برگها نيز بادي سم پاشي شود چون در زير برگها نيز اين نوع شته کلوني مي کند)

  Pollen Beethes

 

زنبورهاي سياه يا سبز يا برنزي رنگي هستند که طول آنها 2mm است و معمولاً بر روي مرکز گل مي نشينند و از گرده ها تغذيه مي کنند. آسيب مستقيمي به گياه وارد نمي کنند ولي وجود آنها باعث مزاحمتهاي صوتي در خانه مي گردد. معمولاً اواسط بهار تا اواخر تابستان مشاهده مي شوند.  

  Melon cotton Aphids

 

شته هاي کوچک سياه يا سبز تيره بر روي گلها و يا زير برگها مشاهده مي شوند. در شکل و عکس ارائه شده شته ها را بر روي گل داوودي نشان داده است. کپک دوده اي مانند بر روي قسمتهايي که آفت وجود دارد رشد مي کند. اين آفت معمولاً در فصول تابستان و پاييز بر روي گياهان مشاهده مي گردد. اين آفت بر روي گياهاني مثل طالبي و خيار و کوکب بگونيا نيز مشاهده گرديده است. روشهاي کنترل بيولوژيکي براي مقابله با اين آفت وجود دارد که از نوعي زنبور استفاده مي شود. استفاده از حشرکشهاي صابوني در ماههاي تابستان نيز مفيد خواهد بود.  

  Slug and snails

 

آثار مخربي که اين آفت از خودبه جاي مي گذارد. معمولا زياد به چشم نمي آيد و قابل تميز دادن از آثار ديگر آفات نيست. مثلاً بر روي نرگس زرد باعث کاهش تعداد گلبرگها شده و يا سبب متلاشي شدن آنها مي گردد. معمولاً روي نقره اي رنگ از مکانهايي که اين آفت عبور مي کند قابل مشاهده است. اوايل تا اواخر بهار امکان مشاهده اين آفت بيشتر است.روشهاي مقابله با اين آفت در فصلو گذشته به طور مفصل بيان شده است.هجوم شديد اين آفت آثار مخرب زيادي را به جاي مي گذارد.  

  Apple sucker

 

آفتي پهن و به برنگ سبز کمرنگ و نزديک به 2mm طول دارد و از شيره گياهي تغذيه مي کند و معمولاً بر روي بافت شکوفه ها مشاهده مي شود. حمله سنگين اين آفت سبب قهوه اي شدن گلبرگها شده و البته اين امکان دارد که با سرمازدگي گياه شباهت زيادي داشته باشد. معمولاً در اوايل بهار تا اواسط تابستان امکان ظهور اين آفت وجود دارد.
آلودگي سنگين همچنين سبب نابود شدن گلها و ريزش ميوه هاي نارس مي شود. استفاده از taroil در زمستان براي مقابله با تخمهاي اين آفت و همچنين استفاده از سمومي چون permethrin , pirimiphos – methyl و dimithoate قبل از شکوفه دهي (مرحله اي که غنچه ها و جوانه ها سبز هستند) مفيد است.  

  Cuckoo spit

 

حشراتي زرد – سبز که پوشيده از مايعي کف مانند هستند (در شکل بر روي potenrilla يا علف نقره نشان داده شده است). اين آفت از شيره گياهي تغذيه مي کند. اواخر بهار تا اواسط تابستان امکان ظهور آن وجود دارد. در اوايل تابستان در هنگام بلوغ ديگر مايعات کف مانند توليد نمي کد و به طور واضح قابل مشاهده است. براي مقابله بهترين راه جمع آوري اين آفت با دست است.  

  Peony wilt

 

بافت ساقه رنگدانه هاي خود را از دست مي دهد و بعد از مدتي چروکيده مي شود (مخصوصاً در قسمتهاي زيرين غنچه هاي گل) عامل اين بيماري قارچي است. قارچهاي خاکستري شروع به رشد بر روي مناطق پژمرده کرده و هاگهاي آن که پوسته سختي دارند در اين محلها قابل مشاهده است. در فصول بهار تا پاييز امکان مشاهده آن وجود دارد.
مي توان از قارچ کشهايي مثل carbendazim براي مقابله و نابودي اين بيماري مي توان استفاده کرد. البته بايد تمام قسمتهاي آلوده جمع آوري و نابود گردد و ساقه هاي آلوده تا قسمتي که به بافت سالم برسد بايد قطع شود.  

  Glass house red spider mite

 

اين آفت علاوه بر شاخ و برگ گياه (در فصو لگذشته به آن اشاره شد) بر روي گلها و غنچه آنها نيز تأثير منفي مي گذارد ( مخصوصاً بر روي گلهاي داوودي) کرمهاي زرد مايل به سياه به بروي گلبرگها قابل مشاهده هستند. اواسط بهار تا اواسط پاييز امکان مشاهده اين آفت وجود دارد. براي توضيحات بيشتر به فصول گذشته مراجعه شود.  

  Fasciation

 

شاخه ها به دور يکديگر پيچ خورده و ايجاد حالت نواري مي کنند که شبيه ساقه است.
(در عکس اين حالت نواري بر روي گياه دلفينيوم نشان داده شده است. در تمام سال امکان ظهور اين اختلال گياهي وجود دارد. براي کنترل آن بايد ساقه هاي بيمار را جمع آوري و نابود نمود

دهه ی فجر گرامیباد.

داستان پری دریایی خزر

 

 

 

صیادان منطقه غرب مازندران در هنگام صید به موجودی برخورد کردند که به قول اهالی جن دریایی است نه پری .

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز  ،صیادان منطقه نوشهر مازندران در اواخر شهریور ماه ، موجودی را صید کردند که باعث وحشت اهالی گردید. این موجود که به گفته اهالی مناطق ساحلی بعد از شکار بوسیله صیادان کشته شد ،   حدود ۵/۲ متر طول داشت و شامل دو قسمت کاملا متفاوت بود . نیمه فوقانی این موجود شبیه انسان و نیمه تحتانی شبیه ماهی بود

نیمه فوقانی شامل سر و صورت با چهره ای شبه موجودات فضایی فیلمهای تخیلی که شامل یک شاخ در فرق سر ، دوچشم کشیده ، بینی و دهانی شبیه دهان انسان بوده است . در ادامه سر تنه قرار گرفته است که شامل یک قفسه سینه انسانی با تعدادی دنده و ستون فقرات و در ادامه شکم که برامده و شامل احشاء می باشد .

نیمه تحتانی این موجود کاملا شبیه ماهی می باشد که حدود ۵/۱ متر بوده است و در ادامه تنه قرار دارد.

اهالی منطقه جسد این موجود را در اتاقی قرار داده و ساعاتی به تلاوت قرآن پرداختند و گروهی از صیادان و اهالی نماز وحشت بجا آوردند و در انتها جسد را دفن کردند.

خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز سعی در مصاحبه با صیادان این موجود را داشت که موفق به ملاقات صیادان نشد.

اما نکته جالب آن است که این چهره آشناست ، گویی بارها و بارها چهره اش را دیده ایم ، شاید در فیلمهای تخیلی ……………………………………..

اما اصل داستان :

این چهره یک ماهی است که مکان اصلی زندگی آن در آبهای اقیانوس آزاد می باشد . امکان مشاهده این ماهی در آبهای منطقه خلیج فارس بسیار بیشتر از مشاهده آن در دریای خزر می باشد .

انواع مختلفی از این ماهی مشاهده شده است ولی شکل ظاهری این مورد به طور عجیبی به انسان شباهت دارد